در ۳۰ خرداد ۱۳۷۳، مصادف با عاشورای حسینی، انفجاری مهیب در حرم امام رضا (ع) دهها تن را به خاک و خون کشید و یکی از سیاهترین صفحات تاریخ معاصر ایران را رقم زد. همان روز، رژیم آخوندی بدون هیچ تحقیق و بررسی، با شتابی مشکوک، سازمان مجاهدین خلق ایران را مسئول این جنایت معرفی کرد. حال، پس از گذشت نزدیک به سه دهه، بسیاری از مقامات پیشین رژیم و حتی رسانههای حکومتی، به ساختگی بودن این سناریو اعتراف کردهاند.
۱۳۷۳: آغاز پروژه شیطانسازی
تنها ساعاتی پس از انفجار، خامنهای در سخنرانیای که پیشتر ضبط شده بود، با لحنی از پیش تعیینشده، مجاهدین را مسئول معرفی کرد. بلافاصله تبلیغات حکومتی بهطور هماهنگ در تمام رسانههای دولتی علیه مجاهدین به راه افتاد. رژیم حتی مدعی شد که عامل انفجار فردی به نام «مهدی نحوی» بوده که از عراق توسط مجاهدین اعزام شده و هنگام فرار هدف گلوله قرار گرفته است. این فرد، که طبق روایت رسمی به شدت مجروح شده بود، در بیمارستان «اعتراف» کرد که به دستور سازمان مجاهدین اقدام کرده و سپس درگذشت!
چند روز بعد، وزارت اطلاعات «بهرام عباسزاده» را به عنوان همدست نحوی معرفی کرد و او را در ملأعام به دار آویخت. سناریوی نحوی و عباسزاده آنقدر سخیف و ناشیانه بود که حتی بخشهایی از درون رژیم را نیز به تردید واداشت.
۱۳۷۸: اعترافات درونحکومتی
در بحبوحه جنگ باندهای قدرت در رژیم، افرادی چون اکبر گنجی، عمادالدین باقی و بهزاد نبوی لب به اعتراف گشودند. گنجی در مصاحبهای با روزنامه «آریا» تصریح کرد که انفجار حرم امام رضا بخشی از پروژههای باند سعید امامی، معاون وقت وزارت اطلاعات، برای جنگ روانی علیه مجاهدین بوده است. باقی نیز در یادداشتی در روزنامه «فتح» نوشت که رژیم همواره برای سرپوش گذاشتن بر جنایات خود، افرادی را بهعنوان عامل معرفی کرده و سریعاً حذف میکرده است.
بهزاد نبوی، از عناصر نزدیک به باند خاتمی، نیز در یک سخنرانی آشکارا گفت که موضوع انفجار حرم امام رضا «اصلاً مسألهاش چیز دیگری است» و حاضر به توضیح بیشتر نشد.
۱۳۸۶: اعتراف سایت فرمانده سابق سپاه پاسداران
در دی ماه ۱۳۸۶، سایت حکومتی تابناک ـ وابسته به محسن رضایی ـ رسماً نوشت که پروژه بمبگذاری در حرم حضرت معصومه (س) در سال ۷۳ همزمان با انفجار حرم امام رضا، توسط سعید امامی طراحی شده و هدف از آن، نسبت دادن این اقدامات به مجاهدین خلق بوده است. این اعتراف، نه تنها مهر تأیید بر روایتهای پیشین زد، بلکه نشان داد که پروژه تخریب چهره مجاهدین یک طرح دولتی و امنیتی هماهنگ و برنامهریزیشده بوده است.
۱۳۹۷: افشای جنایت در درگیری باندهای حکومتی
مصطفی تاجزاده، در مناظرهای با علیرضا زاکانی در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۹۷(که خبرگزاری دانشجو- رژیم فیلم کامل آنرا در ۶ بهمن ۱۳۹۷ منتشر کرد ) به موضوع انفجار حرم امام رضا در سال ۱۳۷۳ اشاره کرد. او در این مناظره اظهار داشت که انفجار حرم امام رضا (ع) کار وزارت اطلاعات بوده است. به طور مشخص، تاجزاده گفت: «در مورد قتلهای زنجیرهای به آقای خاتمی سناریو دادند عین مشهد؛ گفتند دو نفر منافق را بگویید آنها بودند و از همین اعترافگیریهایی که بلدند!» به گفته تاجزاده، وزارت اطلاعات سناریویی مشابه برای قتلهای زنجیرهای پیشنهاد داده بود که در آن افراد بیگناه را به عنوان مقصر معرفی کنند، همانطور که در ماجرای انفجار حرم امام رضا انجام شده بود.
۱۴۰۰: اعتراف دیرهنگام وزیر اطلاعات
در تیرماه ۱۴۰۰، علی یونسی، وزیر پیشین اطلاعات، در مصاحبهای با سایت جماران به صراحت گفت که انفجار حرم امام رضا توسط گروهی به نام فرقان انجام شده بود اما وزارت اطلاعات به اشتباه، مجاهدین را متهم کرد و حتی افراد بیگناه را بازداشت و وادار به اعتراف کرد. این اعتراف صریح، برای نخستینبار از زبان بالاترین مقام سابق امنیتی رژیم، مهر پایانی بر سناریویی بود که سالها تلاش شد به عنوان واقعیت به افکار عمومی القا شود.
تحلیل نهایی
از سال ۱۳۷۳ تا ۱۴۰۰، رژیم آخوندی با بهرهگیری از ابزارهای رسانهای، امنیتی و قضایی، تلاش کرد یکی از پلیدترین جنایات تاریخ خود را به مقاومت ایران نسبت دهد. اما حجم عظیم تناقضات، افشاگریهای درون حکومتی و پافشاری مجاهدین بر درخواست تحقیق مستقل بینالمللی، مانع از تثبیت این دروغ بزرگ شد.
رهبر مقاومت، از نخستین لحظات وقوع فاجعه، آن را محکوم کرده و خواستار اعزام هیئت حقیقتیاب بینالمللی شد. اقدامی که رژیم هرگز اجازه آن را نداد. زیرا همانطور که بعدها مشخص شد، آمر و طراح اصلی این جنایت، شخص خامنهای بود که با این اقدام بهدنبال تحریک احساسات مذهبی و منحرفکردن افکار عمومی از بحرانهای درونی رژیم بود.
امروز، در سالگرد این جنایت هولناک، افشای این توطئه نهتنها برای حفظ حافظه تاریخی مبارزه ضروری است، بلکه باید بهعنوان سندی علیه فریبکاری، ترور و جنگ روانی دستگاه امنیتی رژیم در مجامع بینالمللی مورد استفاده قرار گیرد.
