انجمن نجات اطلاعات آخوندی در رعشهٔ دادگاه دژخیم حمید نوری و تلاشهای بینالمللی مقاومت برای محاکمهٔ رئیسی جلاد قتلعام ۶۷ تعادل خود را از دست داده و با سخافت به نقل از مزدوران پیشانی سیاه خود در آلبانی به کشتهسازی و بریدهسازی در میان مجاهدین رو آورده است. ناقل از قضا همان مزدور منفوری است که اخیراً در دادگاهی که شکایت کرده بود مجاهدین او را مأمور اطلاعات خواندهاند، مردود و محکوم شد.
انجمن نجاست ادعا کرده است ویروس کووید ۱۹ در اشرف۳ «تعداد زیادی کشته» بر جا گذاشته و در روزهای اخیر علاوه بر «اقدام به خودکشی» و «تداوم فرار به صورت گروههای خانوادگی» ، «نقض جدی حقوق بشر اعضای سابق» هم صورت گرفته است. لیکن بیمارستان مادر ترزا و «ارگانهای دولتی آلبانی سکوت کثیفی» اختیار کرده اند!
حتی «پلیس دورس و پلیس تیرانا در بیانیههای مطبوعاتی خود به هیچ وجه به چنین موردی اشاره نکرده اند»!!
به خصوص که در بیمارستان هم «دو نگهبان تمام وقت در تمام طول روز» در کنار بیماران «قربانی» به سر میبرند.
تمام اینها هم بخاطر «یک تروریست سابق غیرسیاسی بیوطن مثل مریم رجوی» است که جای او در «زندان» است (لابد به حکم ولیفقیه و جلاد۶۷ به خصوص که در ویلپنت و سایر توطئهها ترور نشده است)!
انجمن نجاست به تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۰ در همین خصوص به نقل از مزدورانش در آلبانی در منتهای ابتذال از یک فاجعه در قرارگاه اشرف تحت عنوان فاجعهٔ خانواده دانافر خبر میدهد و مینویسد:
«فاجعه خانواده دانافر در اواخر ماه نوامبر (آبان ماه)، زمانی رخ داد که خانواده دانافر تصمیم به ترک فرقه رجوی گرفتند. پدر خانواده و دو پسرش نوید دانافر و شاهپور دانافر از مسئول خود در فرقه رجوی خواستند تا به آنها اجازه دهند که اردوگاه مانز را ترک کرده و مانند بسیاری دیگر از اعضای سابق فرقه در شهر تیرانا زندگی کنند. فرماندهان اردوگاه به دستور مستقیم مریم رجوی، رهبر فرقه، به خانواده مورد نظر اجازه خروج از اردوگاه مانز و اقامت در تیرانا را ندادند.یکی از پسران، یعنی شاهپور دانافر، با بریدن رگ های مچ دست خود اقدام به خودکشی کرد. شاهپور در بخش روانی بیمارستان مادر ترزا بستری شد. ارگان های دولتی آلبانی سکوت کثیفی را در قبال این پرونده اقدام به خودکشی اختیار کرده اند».
انجمن نجاست در ادامه از «حضور دو نگهبان تمام وقت» در بیمارستان خبر داده و میافزاید: «از فیلم های آماتوری با تلفن همراه که مخفیانه در بخش روانی گرفته شده مشخص است که ۲ نگهبان مرد، از اعضای فرقه رجوی، دائماً در کنار قربانی قرار دارند»!
جفنگهای وزارت بدنام در تنگنای قافیهٔ جلاد ۶۷ منحصر به یک یا دو مورد نیست.
اول – هیچ اقدام به خودکشی و رگ زدن یا فرار فردی و خانوادگی در اشرف۳ در کار نبوده!
دوم – در بخش روانی بیمارستان مادر ترزا هرگز و هیچگاه نفر همراه حتی برای کمک به امور فردی و صنفی بیمار پذیرفته نیست چه رسد به دو نگهبان تمام وقت !
سوم – فیلمهای «آماتوری» و مخفیانهٔ اطلاعات آخوندی لابد متعلق به مأموران «آماتوری» از آماتورکدههای وزارتی است!
چهارم -ارگانهای ذیربط در آلبانی در جریان وضعیت بریده مزدوران هستند.سازمان مجاهدین و کمیسیون امنیت و ضد تروریسم شورای ملی مقاومت نیز هر گاه لازم بدانند پروندهها و سوژهها و طعمههای اطلاعات آخوندی را افشا میکنند.
پنجم- موضعگیری و نامه های ۱۲ تن اعضا و خویشاوندان خانواده دانافر در مورد اراجیف و لجنپراکنیهای اطلاعات آخوندها موجود و قابل انتشار است. این خانواده در کرج و زنجان شناخته شده هستند. اسامی ۱۲ مجاهد خلق که در اشرف۳ به سر میبرند و در نامههایشان بر عهد و پیمانها و جنگاوری و مرزهای سرخ و خونین خود در برابر دشمن ضدبشری و مزدوران و اطلاعات بدنام آن تأکید ورزیدهاند، عبارتست از :
فیروز دانافر (پدر خانواده هدف اصلی لجنپراکنیها)، سمیه دانافر، عشقعلی کوهی، صابر کوهی، صالح کوهی، سولماز کوهی، طلعت کردبچه، فرزانه کردبچه، عبدالرضا کردبچه، ناهید برجی، مهناز برجی و میثم افشار